HOME
 PAGE

    Poesie

Prof. Giuseppe Puma

PUMA GIUSEPPE - Docente di Lettere in pensione, nasce a Ribera il 31 marzo del 1932. Da parecchi lustri è responsabile dell’Associazione “Ribera Verde”, con la quale ha condotto diverse battaglie culturali e sociali. Lotta in prima persona per salvare dalla rovina la casa natale dello statista Francesco Crispi ed è protagonista nelle azioni di protesta per salvare Ribera dai fumi maleodoranti del Sansificio “Sarullo”. Nel tempo libero segnala problemi sociali e culturali ai responsabili degli organi di informazione e si dedica a scrivere poesie in dialetto e in lingua. Prende parte a diverse manifestazioni poetiche ed ha in corso la traduzione in endecasillabi siciliani della Divina Commedia di Dante Alighieri, di cui conosce a memoria una settantina di Canti. Il fiore all’occhiello della sua attività è la raccolta di migliaia di reperti della civiltà contadina e la realizzazione del museo etno-antropologico, sito all’interno della Villa Comunale, che raccoglie circa 4000 reperti. Le poesie pubblicate trattano di argomenti vari, in particolare di problemi sociali e politici. Non mancano poesie di carattere ambientalistico e religioso.


 

Aggiornato il 7/3/2006

Archivio

 

La vita di lu pinsiunatu

LA VITA DI LU PINSIUNATU

Si susi prestu e nun sapi chi fari
Tecchia di latti o di cafè tingiutu
Ancora ‘n pigiama havi a mangiari
E poi di casa piglia lu fuiutu.

Girannu lu paisi a un certu puntu
Si ferma e nun sapi dunni pigliari
Dici ntra d iddu “Dunni sugnu iuntu
La strata unn è chista comu a riturnari.

Me muglieri m’aspetta è tardu assai
O bedda matri!sugnu nta li guai.
La genti chi mi vidi cca ‘mpalatu

Si ferma un pocu talia ed addumanna
“Cu è stu vecchiu,mi pari spustatu”
e pi pietà lu vigili mi manna.


















UNN’E’ CA VA RIBERA

Unn’è ca va Ribera nun si sapi,
pari ‘na navi ‘nmezzu a ‘na timpesta
senza cchiù timuneri e senza capi,
jornu pi jornu affunna e nun s’arresta.

Siccaru li frutteti e li jardina,
li frutti addivintaru passuluna.
‘mpinta ristau nta ‘u zuccu la racina
assamata di vespi e laparduna.

Li viddaneddi ‘un vannu cchiù ‘n campagna
c’a taliari ci scura lu cori
nuddu cchiù grida,nuddu cchiù si lagna;

c’è cu chiangi e cu s’ammala e mori
ca cinquant’anni di fatichi e peni
sinni jeru ‘nsemmula a lu beni.



















QUANNU S’HA DITTU…

Quannu s’ha dittu ca ‘n tempu di mmernu
Li mennuli sciuriscinu a Frivaru?
Sultantu ad Agrigentu ‘u Patri Eternu
Ni vozi fari stu purtentu raru.

La celibri vallata tutta bianca
Sciurisci ni li Templi di li Greci
E lu turista di taliari ‘un stanca.
Vennu pirsuni cca di tutti speci.

Ogni annu ni stu locu c’è gran festa:
Balli e canti cu sònura e alligrìa
Rapprisintanti di tuttu munnu

‘Mpruvvisanu girannu ‘n ogni via
Di gioia ed armunìa chini sunnu
E li pinsera scaccianu di ‘n testa.



















LU SCIURI SCIURI DI LA GIUVINTU’

Lu sciuri sciuri di la giovintù
tuttu sinn’ha ghiutu a la stranìa,
pirchì travagliu cca nun cinnè cchiù
e campari ‘un si po’ di fantasia.

Cu lassa patri e matri e cu ‘a famiglia,
cu la so’ picciuttedda e sinni va.
Ognunu cu la sorti si la piglia.
La spartenza è dura e ‘un fa campà.

Partinu tutti,mastri e diplumati,
viddani a jurnata e pruprietari
e medici, architetti e lauriati,

pi fari muratura o pi ‘nsignari:
ca stannu a passiari pi li strati
e cu lu tempu finiscinu drugati.



















PICURAREDDU

Picurareddu chi di mmernu e ‘stati
Appressu tinni stai a li picureddi
Cu li pioggi a ruvesciu e li gilati
Cu lu casdu ch’arrusti la to’ peddi.

Mentri li to’ cumpagni spinsirati
Jocanu cu li pisci o cu l’aceddi
O vannu a scola beni assistimati
Accumpagnati di li vicchiareddi.

Picurareddu,sentu ‘na canzuna
Ognu vota chi passu assà’ dulenti
Mentri t’ascuta lu suli e la luna

Lu munti,la chianura e la currenti
Chi si forma quannè ca l’acquazzuna
E lampi e trona fermanu li genti.



















COMU PUTIA CAPIRI…

Comu putia capiri
ca Tu,Signuri miu,
sulu pi amuri miu,
avìatu assà a patiri!

Tu,Diu d’eterna gloria,
lassasti ‘u Paradisu
ch’aviatu decisu
‘n terra ‘na nova storia.

Tu nasciri vulisti
dintra ‘na grutta ‘scura
dintra ‘na mangiatura
e soffriri vulisti.

Sulu fasci di linu
‘n parti Ti cuprivanu
mentri ca chiangivanu
pi Tia,Figliu divinu,

Giuseppi cu Maria
mentri ca pinsavanu
e paci nun si davanu
cu la so’ menti pia.

E Tu,Diu d’amuri,
supra la paglia fridda
trimavi comu stidda
‘n preda a lu tirruri.

La Matri to’ ogni tantu
stringennuti a lu senu
faciva cchiù sirenu
lu to’ visettu santu.


E Ti stringìa cchiù forti
pinsannu ca tinìa
chiddu chi la facìa
vergini e senza morti.

E Tu,Signuri beddu,
pi mia e friddu e fami
patisti pirchì m’ami
divinu Bammineddu.

Mentri tuttu lu munnu
rimani ‘ndiffirenti,
li stiddi cchiù lucenti
t’arridinu ‘ntunnu.

Ma l’Angili chi sannu
cu è natu ndi dda grutta
cu vuci allegra e rutta
a Tia vannu cantannu.

“Gloria ni gati Celi
a Diu e a tutti paci
l’omini boni e audaci
d’amuri e senza feli”.














E TU PI MIA FACISTI ‘STA PAZZIA?

E tu pi mia facisti ‘sta pazzìa?
di l’Angili lassasti ‘u Paradisu
di canti meludiusi e d’alligria?
di granni amuri e di biatu risu?

Tu nasciri vulisti di Maria,
di la Vergini Matri prufitata
di cui pigliasti la simbianza mia
di la Vergini Matri sempri amata.

Nascisti ntra la paglia e ntra lu fenu
cu du’ panniceddi cummigliatu,
li to’ carnuzzi ‘sposti a lu sirenu:
pi mia suffristi Bammineddu amatu.

Tu chi tuttu criasti ndd’un balenu,
lu Paradisu ed anchi l’Universu,
trovi sulu ristoru ni lu senu
di to’ Matruzza ni stu munnu persu.

O Bammineddu,Tu palazzi d’oru
putiatu aviri e culli villutati,
ogni mumentu d’Angileddi un coru
e servi premurosi in quantitati.

Tu,’nveci,sciglisti ‘na gruttidda
e pi culla ‘na brutta mangiatura,
gilata e scura,ma supra ‘na stidda
‘ncantata si pusò cu gran primura.

Ma sciami d’Angileddi tutti ‘ntunnu
a li pasturi ed a li puvireddi
annuncianu cantannu di lu munnu
lu Salvaturi ‘ntra du’ panniceddi .


VENI,GESU’,TI PREGU,…

Veni,Gesù,Ti pregu,e nun tardari,
veni,li tempi già sunnu maturi,
veni sti catini cca a spizzari,
sti catini chi su’ pisanti e duri.

Veni,ca su’ passati già millenni
di quannu Adamu a Diu si ribillau;
li Profeti prummisiru sulenni
la to’ vinuta e ‘u populu spirau.

Veni,Gesù,Betlemmi aspetta ancora,
citati chi sciglisti comu culla,
la cchiù nica di tutti,chi sta fora
di lu cunsorziu ‘manu e ‘un dici nulla.

Veni,Gesù,la Vergini Maria,
senza sapiri,tutta immaculata,
prega cuntinuamenti e prega a Tia
pirchì l’umanità voli salvata.

Maria,senza piccatu originali,
chi senza sosta adora e prega a Diu,
Maria,Vergini e pura,chi lu mali
né cu pinsèru e corpu canuscìu.

Veni,Gesù,ca lu Spiritu Santu
lu senu verginali ha concepitu
di Maria,ch’era sposa sultantu
pi liggi a Giuseppi e so’ maritu.

Veni,Gesù,già l’Ancilu Gabrieli
è prontu ad annunciari lu Misteru
cu ‘na vuci cchiù duci di lu meli
lu Missaggiu di Diu,granni e veru.

-Maria!-dissi-di Diu tu si’ la sposa,
chiddu chi porti è lu divinu Figliu,
tu si’ di tutti la cchiù bedda Rosa
e lu to’fruttu lu cchiù beddu Gigliu-.

E subitu,mustrannu meraviglia,
Maria rivirenti ci arrispusi,
tinennu ‘bassu l’occhi cu li ciglia
ca la Nuvella prestu la confusi.

-Comu chistu avvirrà? Omu ‘un canusciu;
vergini sugnu e sempri timurata
di lu Signuri senza fari scrusciu
ca la me vita ad Iddu è cunsacrata.

-Nun tèmiri,Maria,tu si’ l’eletta
Sposa di Diu da l’eternitati,
Vergini Matri,Vergini diletta
Arca Nuvella di l’umanitati.

Vergini sempri:prima e dopp ‘u partu,
miraculu chi sulu potti fari
Diu ‘Nniputenti,Artista e sartu
di ‘stu criatu chi ni fa ‘ncantari.

Cu la sula raggiuni ‘un pò capiri
l’omu chi ‘un havi spiritu di fidi
ca Diu po’ fari cu lu so’ putiri
chiddu ch’aricchi ‘un ‘ntisi né occhiu vidi.

Di li petri po’ fari puru ‘u pani,
spustari po’ lu mari e li muntagni,
santificari l’omini cchiù strani,
perdiri tuttu chiddu chi guadagni.





E’ MORTU CRISTU PI L’UMANITATI

O bravi cittadini ch’ascutati
chisti quattru paroli chi vi dicu
-E’ mortu Cristu pi l’umanitati,
lu nostru Salvaturi e veru amicu.

Custatu apertu e li mani ‘nchiuvati
e pedi e ‘n testa ‘na cruna di spini
e tutti li carnuzzi straziati,
tutti ‘nsangati li carni divini.

Cristu,chi di la vita è l’auturi
e di lu Patri lu Figliu dilettu,
‘n terra scinnìu pi lu nostru amuri,
omu si fici ma senza difettu.

Nascìu di la Vergini Maria,
povira, e puvireddu comu a tanti,
pi ghiri ‘n celu ci ‘nsignau la via
unni l’omini vannu boni e santi.

Iu lu dicu a tutti chiaru e tunnu:
pi li nostri piccati Cristu è mortu,
e pi santificari chistu munnu
Iddu ‘nnucenti s’addussau lu tortu.

Oggi ca si fa a gara pi arrubbari,
pigliari ‘n giru a tanti puvireddi,
e li travagliatura anchi truffari
comu a lu mattatoiu tanti agneddi.

E la cuscenza cchiù nun è pulita.





PANI DI CASA

Pani di casa,pani profumatu,
fattu di me nanna cun amuri:
cu li so’ mani tuttu travagliatu
prigannu li Santi e lu Signuri.
Pani ‘mpastatu cu farina bianca,
cu l’acqua bedda e pura di surgiva,
chi ristoravi la pirsuna stanca
cu l’ogliu profumatu di l’aliva.
Pani longu e strittu e pani tunnu,
chi ni lu furnu culuri pigliava,
beddu a vidiri tra lu biancu e biunnu
e tutta la casa ‘’mprofumava.
Iu mi ricordu ca ddu pani friscu
cu tecchia di speziu e pocu sali
cu ‘na sarduzza oppuru ‘n’atru ammiscu
mangiavi ca pariatu a Natali.
Pani chi ristannu ‘un ammuffivi
anchi si passavanu simani;
lu scasdavi cu l’ogliu e tu sintivi
mangiannulu ducizzi granni e arcani.
Lu pani d’oggi ‘un havi cchiù sapuri:
l’accatti di matina e quann’è sira
si tenti di spizzallu ‘un senti aduri
e si torci peggiu di la cira.
E chistu poi lu chiamanu prugressu!
Funzionanu li furni ad energia.
Lu pani pari bonu ma ‘unnè lu stessu
di chiddu chi facia la nonna mia.
Chi ci mettinu dintra nun sapemu
p’abitutini sulu lu cumpramu
Tutti quannu mangiamu lu videmu
ca ‘un havi nuddu gustu e pari è stranu.




LA PACI

La Paci
È com’un sciuri
Chi nasci
E chi sboccia
Dintra ‘u cori
E t’accumpagna
Sempri ni la vita
‘nsinu a quannu mori.
La Paci
Nasci e crisci
E si cunserva
Cu veru amuri
Pichì la Paci
È un donu
Du Signuri.
La Paci
È ccom’un tisoru
Lu cchiù granni
Di stu munnu
Lu cchiù priziusu
Lu cchiù disiatu
Di l’omu.
Cu ama la Paci
La porta
Unnè ca va:
cu lu surrisu
cu la parola
cu lu pinseru
cu la carizza
c’un cennu
di la manu.
La Paci
È un donu arcanu
Chi t’ammaraggia
E fa scuppiari
Di gioia
E fa viviri sanu
Puru lu malatu.
Cu vivi ‘n Paci
Si senti ‘mbriacu
D’amuri
E cu la so’ prisenza
Unni tristizza c’è
Cu alligria
Riporta l’armunia.





























SICILIA

Quannu criò lu munnu,lu Signuri
s’accorsi ca ci mancava ‘na cosa.
Si misi a pinsari cu granni amuri
e vinni daccussì fora ‘sta rosa.

‘Na forma di triangulu perfetta
ci detti e la calò poi nta lu mari
e ci dissi “Tu si’ ‘na riginetta
chi fa tuttu lu munnu ‘nvidiari”.

Ricca di spiaggi,pianuri e cullini,
di sciumi e di turrenti attravirsata,
‘st’Iaula canusciuta oltricunfini
eni la perla cchiù bedda e priggiata.

Prima abitata fu di li Sicani,
li populi cchiù antichi,e la chiamaru
“Sicania” genti moltu strani
e ‘stu nomu li Storici lassaru.

Vinniru poi li siculi guirreri
cacciaru li Sicani ad Occidenti
e lu nomu ci cangiaru arreri
“Sicilia” chiamannula cuntenti.

Li Greci poi cu l’armi e la cultura
la cunquistaru e ci dettiru nomu
“Trinacria” chi pocu tempu dura
ma poi ristò “Sicilia” ‘un sacciu comu.







LU POPULU PI RADIU L’ASCUTAVA

Lu populu pi radiu l’ascutava
E ci pariva di rincritiniri
Diciva:”nunn è Santu l’uraturi!”

A cu ci canusciva li suspiri
La vuci e la lena spirgiurava:
“E’ Santu Tortorici:”Tradituri!”.

Di lu Bancusciuri Nellu ‘Nglisi
Chi pinsava a la storia passata,
si la gudìa biatu sutta ‘u mussu;

li botti jittava assai curtisi
pi veru ni pigliamu chistu lussu:
faci e martellu è già acqua passata.

Lu pubblicu di quattru Comunisti
Batti li amni ormai a chistu e a chiddu
Eni ben fattu chiddu chi fa Santu

Nimici sunnu ormai li Socialisti
Distrutti tutti di liu Ziu Caliddu
Chi di li Comunisti eranu lu scantu.













E’ TEMPU DI PRUMESSI

Dici la genti
Stanca di sintiri
Li stissi cosi
Di cinquant’anni:
“’Un cridemu cchiù a nenti!
È sempri scrusciu
di stissi campani!
Sunnu discursi,
sunnu battimani,
chi nun sintemu cchiù.
Omini semu ormai
D’amara ‘spirienza
E non cucurucù.
Sapemu tutti
Ch’agnunu pensa
P’iddu e pi la so’ famiglia,
p’iddu e pi la so’ sacchetta.
Ogni politicu
All’atru rassumiglia:
stissi prumessi
di posti e di travagliu,
di licenzi edilizi
e di sistemazioni.
E’ tempu d’elezioni
E ognunu po’ fari
Comu voli:
Prumettiri munti e mari
Anchi si capisci
Ca nun ci rinesci.







IU VOGLIU DIRI

Iu vogliu diri a tutti li prisenti
Ca ni sti tempi vivemu di scanti
Pi sti mafiusi e dilinquenti
E prigamu a Diu cu li Santi.

Mentri chi ‘un ti l’aspetti,spari senti
Vicinu a tia,cchiù narrè o davanti
E scappari gridannu tanta genti
Ch’hannu la vita e lu cori trimanti.

A terra spissu cadinu ‘nnuccenti
Addevi, nichi, matri e patri tanti
E tanti picciotti ni l’età sciurenti,
chi ‘na bedda vita avianu avanti.

Morinu Magistrati ‘ntelligenti,
Carrabunera e poliziotti amanti
Di lu duviri e bravi Prisidenti,
E qualchi vota morinu briganti.


















LA ZONA DI SPATARU

La zona di Spataru finalmenti
Lu populu pussedi rivilisi,
amici mei,stamuni cuntenti
ca viritati è chista ch’iu ‘ntisi.

Lu Parcu ndi ssu chianu s’havi a fari
Pi tutti n’addivertiri filici
Sutta l’arbuliddi centannari
Cu la famiglia,parenti ed amici.

Li funtaneddi poi a sinistra e a destra
Lu viali longu e chinu di sidila
Li funtani cu spruzzi fari festa
Tant’opri di scultura sparsi e ‘n fila.

Campetti di tennis e palla a volu
Piscini pi granni e nicareddi
Tiatri chiantati ni stu solu
E tanti zoo cu beddi armaleddi.

Li vicchiareddi tutti a passiari
Oppuru attornu a un tavulu assittati
Jucannu a carti ridiri e scialari
O a raccuntari li tempi passati.

Quannu a li baruna e a li marchisi
Cu ‘a coppula livata a salutari
Duvivanu e stari suttamisi
Si vulianu un pocu travagliari.

Travagliavanu sempri a tutti l’uri
Di la matina prestu a tarda notti:
amara vita china di duluri
tutta spinnuta pi li signorotti.

La nonna allegra cu lu nipotinu
E li studenti cu la so’ ragazza
Parlari passiannu di continu
La fimminedda cu lu figliu ‘n brazza.

Più di cinquant’anni son trascorsi
Da quando t’ho lasciato,o mio paese,
portando in cuore amabili rimorsi
le notti e i giorni,a te le mani tese.

Ho costruito ponti e grattacieli,
ho lavorato sodo in tanti porti
e caldi e freddi e smog ed aspri geli
ho sopportato ingiurie e grandi torti.

E la straniera lingua come frusta
Dal torvo padrone sulla pelle
Ha lasciato il segno e sulla busta
Ho pianto spesso e solo con le stelle.

Ed ho rimpianto tanto la mia gente
Che si chiama calda e piena voce
E ho ripassato mille volte a mente
E case e strade e il golgota e la croce.

I nonni miei co la gran pipa nera
Tenuta viva quasi notte e giorno
Che vulcano sembrava e ciminiera
Apposta fatta dal bovino corno.

Or più non sono con la loro moglie,
polvere e buio li raccoglie muti,
pensiero e affanno più non li distoglie
gli eventi della vita spesso brti.

Dimendicar non ho potuto ma
E nonna Tina e nonna mia Concetta
Tra le poche gioie e molti guai
La dolce nonna che mi scrive e aspetta.

Anzi aspettava come da bambino
Alla porta affacciata e alla finestra
Seguendo i sogni miei,il mio cammino
Per mangiare insieme la minestra.

Non li ritrovo più i miei genitori
A questa terra sempre abbarbicati
Grama la vita d’arsi agricoltori
Occhi induriti,cuori violentati.

Anche gli amici miei più non rivedo
Davanti casa loro chiacchierando
Da quetso mondo hanno preso concedo
La luce e i figli loro salutando.






















CH’E’ BEDDU STU PAISI…

Ch’è beddu stu paisi di Ribera
Supra ‘n altupianu fabbricatu,
assistimatu comu ‘na scacchera
d’un architettu granni disignatu.

Vagnata di li sciumi è ‘na sciurera:
produci bedda frutta d’ogni latu.
Di la Provincia tutta è ‘na bannera,
è la cchiù rara perla du criatu.

‘Na vota cuntadini ed artigiani
passavanu la vita cca ‘n chianura,
cu li famiglieddi assà luntani
a Cataviddotta ni l’altura.

Tutti li jorna cu zappuni ‘n mani
Avianu li caddi e tantu dura
Era la sorti di sti Catapani
Campavanu di stentu e a la vintura.

Di mmernu cu lu gelu e ni l’estati
Cu casdu ca livava lu suspiru
Cu li zappuna e li faci abbrusciati
Avianu facci cotti com’un piru.

Eranu stanchi,eranu sudati
Cu li suprastanti misi a tiru
Tuttu lu jornu stavanu abbuccati
Cu li rini rutti e lu rispiru.







DOPPU ‘N ANNU…

Doppu ‘n annu e mezzu di rignari
Paulu Tortorici, bonu bonu,
Happi a lassari subitu lu tronu:
Unni maggiuri c’è…nun c’è chi fari.

Ora Sinnacu avemu a Siracusa,
Omu gentili e tuttu curtisia,
E’capaci di usari la magìa
Sunannu beni la so’ cornamusa.

E li so’ amici lu chiamanu Neli,
lu spadaccinu di lu Biancusciuri
contr’a li comunista gran tirruri,
contr’a li Comunista amaru e feli.

La cosa scunvulgenti è ca li Russi,
Pi la vriogna di Ribera, stannu
A cuvirnari ‘nsemmula e ci fannu
Salamalecchi comu si re fussi.

















‘NDI ‘NA CHIANURA

‘Ndi ‘na chianura,supra ‘na collina
di mennuli e d’alivi ‘ncurunata,
nascìu Ribera comu ‘na Rigina
di funtani e sciumura vagnata.

Idda è rivolta tutta a la marina
E teni sutta ‘na granni vallata;
è china di virdi e di jardina
ed è ricca d’aria duci e profumata.

Cu Sciacca e Cattolica confina
E di lu Mari Africanu èni vasata.
La so’ campagna è ricca di racina
Di fraguli e di frutta rinumata.

Tarocchi,portugalli e Navalina,
frutta di Paradisu ricircata,
varcanu tutti l’anni li cunfina
ed eni puru a l’esteru mannata.

La frutta di Ribera è zuccherina
Si teni ni la tavula cunzata
S’offri a l’amici,a nobili e parrina
pi ‘nnamurari a la pirsuna amata.

Havi ‘na putenza ch’è divina
Cu surrisu Diu l’ha cunsacrata
Si mangia la sira e la matina
Cu la consuma veni mraculata.
Ndi ‘na chianura,supra ‘na cullina
Di mennuli e d’alivi circundata
Nascìu Ribera bella e malandrina
Prima di Catapani fu abitata.

Vasata è di lu suli la matina
Chi la riscalda tutta la jurnata.
Splenni la luna comu ‘na rigina
E la rischiara tutta la nuttata.

Tri beddi sciumi d’acqua cristallina
Ci fannu un paradisu ogni vallata,
di la Virdura ricca di jardina
di la Castiddana a la Balata.

Tarocchi,Ortugalli e Navalina
Di l’atri cuntinenti cca ‘mpurtata
Di zagara ricca e supraffina
Su chini di lu munnu li mircata.


























TRENTACINQ’ANNI

Trentacinq’anni stancu di luttari
contru a la mafia e contru a lu putiri;
trentacinq’anni di lacrimi amari,
di patimenti granni e di suffriri.

Trentacinq’anni comu a un Crucifissu
m’hannu ridduttu quasi peddi ed ossa.
Lu puliticanti chi piglianu spissu
‘n giru ‘nveci va ‘n sinu a la fossa.

Prima marchisi,duchi e assai baruna
minni ficiru quantu a Cinchinedda;
cussì a me patri,a me nonnu ‘sta sfurtuna
comu a lu pisci li tinni ‘n padedda.

Poi vinni lu Fascismu e vinni la guerra:
foru suppressi tutti li Partiti,
li populi mannati in autra terra
pi ammazzari ‘nnuccenti assai sfiniti.

Turnau la bannera russa e bianca
Doppu lu gran cunflittu mundiali.
La populazioni afflitta e stanca
Turnau a casa ‘n mezzu a tanti mali.

Doppu trentacinq’anni ancora aspettu
Lu travagliu chi nun arriva mai
La casuzza chi sempri portu ‘n pettu
Comu la finitura di li guali.







QUANNU TI VIU,FIGLIA MIA,…

Quannu ti viu,figlia mia,ca ridi
tutta fistusa e ca ‘ncontru mi veni
“Papà,chiamannu e currennu mi gridi”
spariscinu li me tristizzi e peni.

Bedda,tisoru e sciatu du me cori!
comu senza di tia putrìa stari?
Senza di tia lu munnu mi mori,
sarrìa cchiù chi morti ‘u me campari.

Quannu st’ucchiuna to’ taliu e lu celu,
mi pari di vidiri ‘u paradisu.
Beddu mi pari ‘u munnu e senza velu
e la me vita tutta sciuri e risu.

Ni ‘sta to’ facciuzza d’angileddu,
stanca la vita mia trova ristoru
e lu me cori si dinghi di gioia.

E stu munnu rivìu accussì beddu
ca tristizza ‘un c’è cchiù,nun c’è cchiù noia
e d armunia c’è ‘ntunnu un granni coru.














LU TERRORISMU

Caduti semu tutti ndi ‘na braci,
vivemu jornu e notti sfortunati,
senza tranquillitati e mancu paci
ni compurtamu comu forsinnati.

Tanti siquestri e assalti ni li banchi,
tanti omicidi di li terroristi,
straggi di massa,già ni semu stanchi.
Pari ca semu a tempu di fascisti.

Hannu ammazzatu Moru e la so’ scorta,
nisciuti appena di la santa Chiesa,
unni prigava Diu chiddu chi’mporta,
chiedennu lumi e forza a la so’ ‘mpresa.

Hannu friddatu puru a Mattarella,
mentri parlava cu la so’ famiglia:
fari vuliva sta Sicilia bella
di li rigioni esempiu e meraviglia.

‘N frabbrica,ni li Scoli e ni li strati,
la P 38 ha fattu tantu focu:
supra la vita di li Magistrati
si spara ormai comu fussi un jocu.

Sunnu caduti puru Giornalisti
Carrabunera e tanti Poliziotti,
li Prufissura e li Sindacalisti,
patruzzi di famiglia assai picciotti.







TRI CORPA DI LUPARA

Tri corpa di lupara
‘n terra lu jittaru
lu patruzzu miu,
lupi mannara
e prestu si squagliaru
n mezzu a l’alivi
mennuli e ruvetta.
Vicinu a lu pagliaru
l’occhi pi fora
e li mani a lu pettu
stava lu patri miu
chinu di sangu.
Iddu era calmu
cchiù nun parlava
ca l’anima du cori
era già nisciuta
e cchiù ‘n turnava.
Parlari cchiù a mia
iddu ‘un putìa
pi dirmi cu avia
fattu sta pazzia.
Truvannulu ‘gghiacciatu
e senza vita
la matri mia
dda matina
chi ci purtau la spisa
si misi a gridari
dispirata
tirannusi i capiddi
e dannusi ‘na mazzuliata
‘n tetsa e ni la facci
facìa comu ‘na pazza.
Surprisa!
Amara surprisa!
Cridiri ‘un vulìa
a li so’ stissi occhi.
Pinsava ca forsi
ancora durmiva
ni lu so’ lettu
e faciva un bruttu
sognu.
Ma no!
Era veru!
Dd’omu jttatu
‘n terra senza vita
era propriu iddu,
lu mariteddu so’
tuttu sfriggiatu.
Oh Diu! Oh Diu!
Cu cumminò stu straziu!
Cu fici stu dilittu
orrendu!
Maritu!maritu miu!
Curuzzu!gioia mia!
Cu fu stu boia?
Parla,maritu miu!
parla e dillu a mia!
a la Rusidda tua.
Dimmi ca nun è veru
ca lu fa’ apposta,…














APRIRI LA TV CI FA PAURA

Apriri la TV ci fa paura
Tristi nutizi’ ci duna di morti
La matina e la sira,a tutti l’ura
Sintemu fatti tinti e cosi torti.

Droga e drugati ni parlanu spissu
La Mafia si divertu cu’ ‘a lupara
Nun la pirduna mancu a ‘u Crucifissu
E a cui si catamina prestu spara.

La Mafia è ‘n’erba tinta e maliditta
Chi si camuffa e piglia tanti formi
Havi tantu putiri e fa minnitta
Mentri chi ‘un ti l’aspetti,mentri dormi.

Lu fallimentu sintemu di Sintona
Ca li puliticanti s’ha cumpratu.
Cu si joca la vita e la poltrona
E famiglia e Partitu ha scriditatu.

Tanta genti campava ni la stalla
Ed ora su’ arrivati supra ‘i stelli:
‘n mezzu a li miliardi ridi e balla
dintra a li grattaceli e a li castelli.

E la Giustizia è orba e ‘un sinn’adduna
Ca s’ha vinnutu puru pi dinari.
E natri chi semu tutti ‘gnurantuna
Tuttu videmu ma lassamu fari.







L’HANDICAPPATU

Chiangiu la notti,chiangiu la matina
c’handicappatu mi fici me matri:
storti li pedi,rutta la carina,
parlari ‘un pozzu comu a tutti l’atri.

Lu me corpu è tuttu scumminatu,
sulu ca m’arristò la ‘ntelligenza,
megliu sarrìa si nun fussi natu:
è troppu granni la me suffirenza.

Tutta la genti mi talìa e scanza,
comu si fussi pigliatu di culèra,
fidi nun haiu cchiù,mancu spiranza
ni la me vita nun c’è primavera.

Jucari viu tanti picciutteddi
Sutta ‘u balcuni ridiri e scialari,
parinu vespi,sunnu accussì beddi
ed iu vulissi cu iddi pazziari.

Passanu a staccu studenti e bambini,
ni sta me strata, cu li libbra ‘n mani;
fistusi e vispi comu canarini.
Ed iu, sulu,suliddu com’un cani.

Ittarimi vulissi ‘nmezzu ad iddi
E raccuntari di spini e di ciuri
Poi ci parlassi di luna e di stiddi
Di sogni d’oru,di canti e d’amuri.

S’iu fussi,Signuri,comu ad iddi,
Ti raccuglissi tanti e tanti sciuri
poi Ti parlassi di luna e di stiddi,
di sogni d’oru e di canti d’amuri.

Nuddu mi voli,nuddu s’interessa
Di la me vita ‘nmezzu a lu scunfortu,
cu mi vidi subitu cunfessa:
-‘un si po’ stari vicinu a stu tortu.

Picciotti,genitori e pruvissura
Tutti crudeli nun mi vonnu a scola
E crisci sempri sta me gran tortura
E chiangiu sempri,mi sicca la gola.

Ed iu quasi vulissi tantu mali
Agurari a li genti,a lu munnu
Ma ni la testa ci haiu ancora sali
E scinniri ‘un vogliu accussì ‘n funnu.

Lagrimiannu mi passa la notti
E tremu tuttu e sudu sangu amaru
Pirchì nun sugnu comu a sti picciotti?
Sta cruci sulu a mia la carricaru?

Haiu difetti,ma sugnu pirsuna
Chi pensa e senti ed ama comu a tanti;
cumpatisciu a tanti ‘gnurantuna
chi nun cridinu a Diu né a li Santi.

Sulu vulissi ca tanta pacenza
Mi dessi ni la vita lu Signuri.
Iddu chi a tutti cosi sempri penza
Mi sullivassi di tantu duluri.










E’ SEMPRI ‘NA CANZUNA

Vatri gridati,
faciti li cumizi,
vatri v’impustati
ch’aviti tanti vizi.
E’ tempu d’elezioni,
è tempu di prummisi
a tuta la populazioni
a tutt’i Rivilisi.
Anchi si sunnu farsi
Sti nostri candidati
Chi parlanu di scarsi
E di poviri affamati,
di casa e di lavoru
di fami di giustizia,
natri gridamu ‘n coru
“O mostri di malizia!”.




















LU ZZU CALIDDU

Lu zzu Caliddu,comu s’assittau,
dissi-Mi…quant’è commida ‘sta seggia!
Di cca dintra cchiù nun minni vaiu,
mi sentu comu fussi ndi ‘na reggia.

Guardu a li Consigliera e a l’Assissura
e li cumannu cu lu campanellu,
cu la me vuci ca ci fa paura,
ca Ginirali iu sugnu e Colunnellu.

Sti Comunisti chi fannu di prima,
comu ‘n passatu trattirò a duviri:
iddi sarannu sutta ed iu in cima,
lu vonnu o no,mi dìvinu obbidiri.

E a Santu ch’ha rignatu quinnici anni
supra ‘stu tronu, comu ‘mperaturi,
assuggittannu a tutti cu l’inganni
sutta di mia hava stari e cu tirruri.

Cussì ogni vota chi voli parlari,
iu ci dirò-Nun hai tu la palora;
cca cumannu iu si ci vo’ stari:
t’azzittiri,sinnò ti mannu fora.

Di li Ripubblicani ‘un haiu pinzera
E di lu Cummircianti eni su stissu,
nun cuntanu nenti cca a Ribbera
fermi hannu a stari com’’u stoccafissu.

Li Demucristiani,amici mei,
abbassanu la testa a li me ditti,
approvanu ‘n silenziu sti babbei
e poi ntra d’iddi ni vonnu minnitti.


Chiddu chi cca cumanna è lu zzu Tanu:
dintra la casa so’ a sti quarquarazzi,
chi a tutti arridi,a tutti stringi ‘a manu
e dici-O siti minghia o siti pazzi!-

Vatri luttati pi arraffari voti
di casa in casa la notti e lu jornu.
Ed iu fazzu lu Re,lu Sacerdoti
senza travagli,scommodi o fastornu.

E lu zzu Tanu,amicu di l’amici
mi detti la manu e poi l’abbrazzu.
Ed iddu ,poi,pi farimi filici,
mi dissi-Vai avanti,Babbasazzu!

Tu hai la me parola e tantu basta,
vali cchiù assai di tutti li diccini;
ricordati ca semu ‘a megliu pasta
e friiri putemu sti piccini.

Prima ca moru li vogliu distrutti:
cu sta spiranza sempri haiu campatu;
pi mia sunnu l’omini cchiù brutti
li principali artefici di mali.















UNNI PUTENNU CCHIU’

Doppu tant’anni,stancu d’aspittari,
un opiraiu di Caltagiruni,
davanti a lu Sinnacu e a la Comuni,
un signu forti ci vozi lassari:

Supra la testa cuminciau a virsari
‘na lanna di benzina ‘n ginucchiuni
e, dicennu-Cuvernu cascittuni!-
cu l’accendinu si misi addumari.

Lu Sinnacu scantatu e li ‘mpiegati
Circaru d’astutari ddu gran focu.
Iddu paria ‘na torcia ni ddu locu
Si lamintava –No,nun m’aiutati!-

Si seppi poi lu fattu e, temp’un nenti,
‘na fudda granni vinni a taliari
e subitu si misi a cummintari:-
Cuvernu scilleratu ed incuscenti!-

Vulia stu puvireddu travagliari
pi li so’ quattru figli e la mugieri.
Pi tant’anni aspittannu ‘nsinu a ieri.
Ma nunni potti cchiù di rigirari.

Poviru patri!Poviru maritu!
Chiagatu di lu focu iddu gridava:-
Pi la famiglia lu fici ca virsava
Ni la scarsizza e nuddu alzava un gnitu-.






LI POLITICANTI

Vannu girannu comu li dannati
Casa pi casa di jornu e di notti
Appedi o cu li machini scurtati
Portanu appressu sciami di picciotti

Prima di tuttu stringinu la manu
O stenninu li vrazza p’abbrazzari
Ti dicinu “Chi si’ beddu!Chi si’ sanu!”
E cumincianu prestu a raccuntari.

Si ricordanu beni di to’ patri
Di la zia Cicca e di li nunni
Di cui sannu lu nomu di la matri
Chi ci cuntau lu ziu “un sacciu unnu”.
















TRAGICU INCIDENTI

‘Na bedda cumitiva di picciotti
ni lu dumila a Sciacca si ricaru
pi fistiggiari lu Carnilivaru
e stettiru ‘nsinu a tarda notti.

Eranu tutti quanti rivilisi
chi all’uri curti stavanu turnannu
tutti allegri ridennu e schirzannu
distratti e ‘mbriachi a lu paisi.

L’alcolici e lu sonnu certamenti
avianu offuscatu l’intellettu;
la machina cchiù ‘un avia rizzettu
e currìa pi strata fortementi.

Un camiu d’impruvvisu facci frunti
ci vinìa tinennu lu so’ latu,
d’arnisi e d’operai carricatu,
chi a ghiri a travagliari eranu assunti.

La machina chi ghiva a destra e a manca
persi lu cuntrollu e nta un mumentu
currennu assai viluci a cchiù di centu
di la so’ destra iu a finiri a manca.

Lu ‘mpattu di li mezzi all’impruvvisu
fu accussì forti ca pi l’aria ‘ntunnu
paria un tirrimotu di lu munnu
e d iluntanu già s’avia ‘ntisu.

La machina ristau tutta schiacciata
e li picciotti ‘n mezzu a li lameri
carni paria tritata di vucceri
e la terra vicina ‘nsanguinata.



CHI SCIAURU DI ZAGARA

Chi sciauru di zagara si senti
mmezzu a stu to’virdi rinfriscanti,
Ribera mia adurata e risplinnenti,
di la Pruvincia prigiatu birlanti.

Oh quanti furastera chi n’arrivanu
pi vidiri li rari to’ biddizzi!
oh quanti cummircianti chi carrianu
di li to’ terri li granni ricchizzi!

L’aranci vartualli e li mannila,
e li Tarocchi e li beddi limuna,
li Riberelle o Woscinton a mila,
li pira cosci duci a miliuna.

Cu passa di cca si metti a mirari
tutta la virdi valli di Virdura,
si maraviglia e si metti a ‘sclamari:
“Oh veru purtentu di Natura!”.

Cuntempla lu Magazzolu triunfanti
di zagara ‘durusa e rilucenti
e d’un mari di virdi scunfinanti
ch’a taliari restanu li genti.

L’atri campagni a pira e pirsicheddi,
chi ni l’estati sunnu profumati
e accussì duci sunnu e accussì beddi
chi guariscinu si vennu mangiati.

E nun parlamu poi di la racina:
si carrica la vigna di la Chiana,
di li vadduna, li cozzi e cullina
ogni ramu ni fa ‘na damigiana.



Poi c’è la fragulidda arrussittata,
cchiù duci di lu zuccaru e lu meli:
è tanta graziusa e dilicata
ca scinnuta ni pari di li celi.

Sta gran ricchizza viddani e burgisi
l’hannu criata cu li so’ sudura:
pi chistu ora Ribera e Rivilisi
su canusciuti pi la so’ bravura.



























CASA DI L’ANZIANI

Casa di l’anziani abbannunata,
chi sorgi ni la Chiana rifinuta,
ad essiri distrutta cunnannata
da genti senza scrupuli crisciuta.

Casa chi di tant’anni si’ aspittata
da tanti vicchiareddi e ti stai muta
di tanti alivi e mennuli ‘ncrunata
e aspetti ‘nutilmenti cu t’aiuta.

Casa –albergo si’ ditta e miritata,
comu ‘na bedda rosa si’ sciuruta
nmezzu a lu virdi tutta ‘mprofumata,
gemma di la Provincia scanusciuta.

Lu jornu di lu suli alluminata,
la notti di la luna duci e muta.
Lu ventu chi ti fa la sirinata:
ogni armaleddu si ferma ed ascuta.

Casa di l’Anziani scunsulata,
ti viu di li politici traduta
e di la Chiesa nun cunsidirata,
mentri lu vicchiareddu miu s’astuta.












VAIU GIRANNU

Vaiu girannu pi lu me jardinu,
Tutti li jorna ,e nun mi dugnu paci;
Taliu l’aranciteddi di cuntinu
Mi sentu comu fussi nta ‘na braci.

L’arancitedi misi a pinnuluna,
E ntra li pochi fogli accartucciati,
Appizzati a li rami, passuluna
Mi parinu di plastica ‘ntrunati.

Vaiu girannu ,ma comu l’addevi
Chi sunnu malateddi supra un lettu,
Cu l’occhi fissi e aperti pi la frevi
Mi sentu scuppiari nta lu pettu.

E pensu a tant’anni di sudura,
Di tanti sacrifici e ‘stati e mmernu,
Quannu lu casdu metti a la cuttura,
Quannu lu friddu è peggiu di lu ‘nfernu.

Ad unu ad unu toccu l’arbuliddi,
Li allisciu e dugnu l’ultima carizza,
Sentu ca ‘un sunnu casdi e mancu friddi,
Ca di vita ‘un hannu mancu ‘na stizza.

Quanta tristizza dintra lu me cori!
Sti pianticeddi vidennu suffriri,
A pocu a pocu c’è chidda chi mori,
Pi l’acquicedda ch’idda nun po aviri.

Vaiu girannu ,ma dunni taliu
Viu gran siccarizzu in ogni parti,
Lu celu è surdu e senza ciciulìu
Ed ogni armalu o mori o sinni parti.

Ogni spiranza nostra è già pirduta
E la tristizza vivi ogni famiglia
Gia’ tanta giuvintù eni partuta
Cu lu distinu ognunu si la piglia.



































MI PARSI LU GIUDIZIU UNIVERSALI

Mi parsi lu giudiziu ‘niversali
Quannè ca vitti li Turri Gemelli
Crullari cu li stanzi e cu li scali
E cu li genti simili a fuscelli.

Migliaia di pirsuni temp’un nenti
Mureru affucati di tirruri
Li terruristi ristaru cuntenti
E ringraziaru a lu Signuri.

Ringraziaru figli di sirpenti
Dicennu –Lu facemu cun amuri|-
Billaden cu li ciurmi ndi lu munnu

Brindau tuttu ‘mbiacu :-Al’Occidenti
Ed a l’Amiricani cu fururi
Alu ‘Nfernu mannamu a lu pirfunnu.



















A CU VENI DI SCIACCA,QUANNU ARRIVA

A cu’ veni di Sciacca, quannu arriva
Unni si stenni na granni chianura
China di virdi ‘mprofumata e viva
Avi a sapiri ch’eni a la Virdura.

Pi chilometri ‘un vidi chi jardina
Rivistuti di zagara fragranti
Carrichi d’aranci e mandarina
E di limuna chi si fannu avanti.

Pi la strata di Sciacca ad Agrigentu
A circa un quartu d’ura vidirai
Na granni vallata nta un mumentu
Di jardina chi tu ‘n hai vistu mai.

Si tu ci passi quannu s’inghi d’oru
Sicuramenti stari ‘n paradisu
Nmezzu a ddi biddizzi e tutti ‘ncoru
Ogni aceddu canta unnè ca è misu.


















PATRI NOSTRU

Patri nostru chi ni li celi stai
Lu to’ nomu sempri santificatu
Sia di l’universu ch’hai criatu
Chi di biddizzi splenniri tu fai.

‘Ntra l’omini fa’ scinniri la Paci
Chi regna ‘n celu ‘nsemmula a l’Amuri;
Di tanti guerri spegni la furnaci
E si’ di tutti Patri e Prutitturi.

Regna pi sempri ‘n terra lu to’ Regnu
Di curtisia fattu e di buntati
Di surrisu e di fraternitati;
Sia di lu Paradisu ogn’omu degnu.

Ogni cosa criata ‘u to’ vuliri
Ni chistu munnu beni sapi fari
Facissi l’omu ‘u beni cu piaciri
Pi l’autru munnu po’ giuiri e amari.


Tu ogni ghiornu dunaci lu pani
Pi lu corpu e l’anima saziari
Fa’ ca nun vivemu comu cani
‘Ntenti pi qualchi ossu a straziari.

Ogni ghiornu rimetti ogni mumentu
Di nostra vita li tanti piccati
E fa’ ch’ognunu rimetta cuntentu
Comu fa’ tu a chiddi ‘ndibbitati.

Tu tenici luntani di li mali
Chi ni tentanu comu li sireni
Dunaci forza, tu dunaci l’ali,
Tenici stritti a tia,nostru Beni.
DISSI LU PATRI-FIGLIU AMA SALVARI…

Dissi lu Patri –Figliu ,ama salvari
l’omu a nostra ‘mmagini criatu,
vidilu ‘un vogliu cchiù ‘nmezzu a stu mari
chi di cuntinu’ lu teni affucatu.

Nun senti figliu comu ni la terra
cerca attristatu e nun trova la via
ca ‘n omu contru a l’atru è sempri ‘n guerra
pirchì eni malatu di fuddìa?

Lu Figliu arrispunnìu o Patri bonu
iu sugnu prontu a dari la me vita
di la me vita vogliu fari un donu
pi st’umanità ch’eni ‘mpazzita.

E lu gran Patri cu teneru amuri
accarizzò lu Figliu e lu mannau
‘n terra unnè ca regna lu tirruri
e l’abbrazzò stringennu e lu vasau.

Cussì ‘n terra nascìu l’amatu Figliu
di na Vergini matri tutta pura
Nuvellu Adamu,bianchissimu Gigliu
lu sciuri cchiù beddu di natura.

Dintra a na grutta fattu Bammineddu,
assistimatu ndi na mangiatura
chiangiva e trimava ‘u nicareddu
ca dintra e fora c’era gran friddura.

Lu cummigliò la matri cu du’ panni
poi l’abbrazzava stringennu a lu senu
dintra sintìa duluri e gioia granni
e l’aiu ‘ntunnu si facia sirenu.

San Giusippuzzu ‘un sapìa chi diri
e ‘n cori miditava lu misteru
ringraziava Diu a nun finiri
e taliannu si sintìa liggeru.

Lassaru l’angileddu u Paradisu
E vulannu ‘n terra tuttu ‘ntunnu

















































































































































































































































































































































































































































LA VITA DI LU PINSIUNATU

Si susi prestu e nun sapi chi fari
Tecchia di latti o di cafè tingiutu
Ancora ‘n pigiama havi a mangiari
E poi di casa piglia lu fuiutu.

Girannu lu paisi a un certu puntu
Si ferma e nun sapi dunni pigliari
Dici ntra d iddu “Dunni sugnu iuntu
La strata unn è chista comu a riturnari.

Me muglieri m’aspetta è tardu assai
O bedda matri!sugnu nta li guai.
La genti chi mi vidi cca ‘mpalatu

Si ferma un pocu talia ed addumanna
“Cu è stu vecchiu,mi pari spustatu”
e pi pietà lu vigili mi manna.


















UNN’E’ CA VA RIBERA

Unn’è ca va Ribera nun si sapi,
pari ‘na navi ‘nmezzu a ‘na timpesta
senza cchiù timuneri e senza capi,
jornu pi jornu affunna e nun s’arresta.

Siccaru li frutteti e li jardina,
li frutti addivintaru passuluna.
‘mpinta ristau nta ‘u zuccu la racina
assamata di vespi e laparduna.

Li viddaneddi ‘un vannu cchiù ‘n campagna
c’a taliari ci scura lu cori
nuddu cchiù grida,nuddu cchiù si lagna;

c’è cu chiangi e cu s’ammala e mori
ca cinquant’anni di fatichi e peni
sinni jeru ‘nsemmula a lu beni.



















QUANNU S’HA DITTU…

Quannu s’ha dittu ca ‘n tempu di mmernu
Li mennuli sciuriscinu a Frivaru?
Sultantu ad Agrigentu ‘u Patri Eternu
Ni vozi fari stu purtentu raru.

La celibri vallata tutta bianca
Sciurisci ni li Templi di li Greci
E lu turista di taliari ‘un stanca.
Vennu pirsuni cca di tutti speci.

Ogni annu ni stu locu c’è gran festa:
Balli e canti cu sònura e alligrìa
Rapprisintanti di tuttu munnu

‘Mpruvvisanu girannu ‘n ogni via
Di gioia ed armunìa chini sunnu
E li pinsera scaccianu di ‘n testa.



















LU SCIURI SCIURI DI LA GIUVINTU’

Lu sciuri sciuri di la giovintù
tuttu sinn’ha ghiutu a la stranìa,
pirchì travagliu cca nun cinnè cchiù
e campari ‘un si po’ di fantasia.

Cu lassa patri e matri e cu ‘a famiglia,
cu la so’ picciuttedda e sinni va.
Ognunu cu la sorti si la piglia.
La spartenza è dura e ‘un fa campà.

Partinu tutti,mastri e diplumati,
viddani a jurnata e pruprietari
e medici, architetti e lauriati,

pi fari muratura o pi ‘nsignari:
ca stannu a passiari pi li strati
e cu lu tempu finiscinu drugati.



















PICURAREDDU

Picurareddu chi di mmernu e ‘stati
Appressu tinni stai a li picureddi
Cu li pioggi a ruvesciu e li gilati
Cu lu casdu ch’arrusti la to’ peddi.

Mentri li to’ cumpagni spinsirati
Jocanu cu li pisci o cu l’aceddi
O vannu a scola beni assistimati
Accumpagnati di li vicchiareddi.

Picurareddu,sentu ‘na canzuna
Ognu vota chi passu assà’ dulenti
Mentri t’ascuta lu suli e la luna

Lu munti,la chianura e la currenti
Chi si forma quannè ca l’acquazzuna
E lampi e trona fermanu li genti.



















COMU PUTIA CAPIRI…

Comu putia capiri
ca Tu,Signuri miu,
sulu pi amuri miu,
avìatu assà a patiri!

Tu,Diu d’eterna gloria,
lassasti ‘u Paradisu
ch’aviatu decisu
‘n terra ‘na nova storia.

Tu nasciri vulisti
dintra ‘na grutta ‘scura
dintra ‘na mangiatura
e soffriri vulisti.

Sulu fasci di linu
‘n parti Ti cuprivanu
mentri ca chiangivanu
pi Tia,Figliu divinu,

Giuseppi cu Maria
mentri ca pinsavanu
e paci nun si davanu
cu la so’ menti pia.

E Tu,Diu d’amuri,
supra la paglia fridda
trimavi comu stidda
‘n preda a lu tirruri.

La Matri to’ ogni tantu
stringennuti a lu senu
faciva cchiù sirenu
lu to’ visettu santu.


E Ti stringìa cchiù forti
pinsannu ca tinìa
chiddu chi la facìa
vergini e senza morti.

E Tu,Signuri beddu,
pi mia e friddu e fami
patisti pirchì m’ami
divinu Bammineddu.

Mentri tuttu lu munnu
rimani ‘ndiffirenti,
li stiddi cchiù lucenti
t’arridinu ‘ntunnu.

Ma l’Angili chi sannu
cu è natu ndi dda grutta
cu vuci allegra e rutta
a Tia vannu cantannu.

“Gloria ni gati Celi
a Diu e a tutti paci
l’omini boni e audaci
d’amuri e senza feli”.














E TU PI MIA FACISTI ‘STA PAZZIA?

E tu pi mia facisti ‘sta pazzìa?
di l’Angili lassasti ‘u Paradisu
di canti meludiusi e d’alligria?
di granni amuri e di biatu risu?

Tu nasciri vulisti di Maria,
di la Vergini Matri prufitata
di cui pigliasti la simbianza mia
di la Vergini Matri sempri amata.

Nascisti ntra la paglia e ntra lu fenu
cu du’ panniceddi cummigliatu,
li to’ carnuzzi ‘sposti a lu sirenu:
pi mia suffristi Bammineddu amatu.

Tu chi tuttu criasti ndd’un balenu,
lu Paradisu ed anchi l’Universu,
trovi sulu ristoru ni lu senu
di to’ Matruzza ni stu munnu persu.

O Bammineddu,Tu palazzi d’oru
putiatu aviri e culli villutati,
ogni mumentu d’Angileddi un coru
e servi premurosi in quantitati.

Tu,’nveci,sciglisti ‘na gruttidda
e pi culla ‘na brutta mangiatura,
gilata e scura,ma supra ‘na stidda
‘ncantata si pusò cu gran primura.

Ma sciami d’Angileddi tutti ‘ntunnu
a li pasturi ed a li puvireddi
annuncianu cantannu di lu munnu
lu Salvaturi ‘ntra du’ panniceddi .


VENI,GESU’,TI PREGU,…

Veni,Gesù,Ti pregu,e nun tardari,
veni,li tempi già sunnu maturi,
veni sti catini cca a spizzari,
sti catini chi su’ pisanti e duri.

Veni,ca su’ passati già millenni
di quannu Adamu a Diu si ribillau;
li Profeti prummisiru sulenni
la to’ vinuta e ‘u populu spirau.

Veni,Gesù,Betlemmi aspetta ancora,
citati chi sciglisti comu culla,
la cchiù nica di tutti,chi sta fora
di lu cunsorziu ‘manu e ‘un dici nulla.

Veni,Gesù,la Vergini Maria,
senza sapiri,tutta immaculata,
prega cuntinuamenti e prega a Tia
pirchì l’umanità voli salvata.

Maria,senza piccatu originali,
chi senza sosta adora e prega a Diu,
Maria,Vergini e pura,chi lu mali
né cu pinsèru e corpu canuscìu.

Veni,Gesù,ca lu Spiritu Santu
lu senu verginali ha concepitu
di Maria,ch’era sposa sultantu
pi liggi a Giuseppi e so’ maritu.

Veni,Gesù,già l’Ancilu Gabrieli
è prontu ad annunciari lu Misteru
cu ‘na vuci cchiù duci di lu meli
lu Missaggiu di Diu,granni e veru.

-Maria!-dissi-di Diu tu si’ la sposa,
chiddu chi porti è lu divinu Figliu,
tu si’ di tutti la cchiù bedda Rosa
e lu to’fruttu lu cchiù beddu Gigliu-.

E subitu,mustrannu meraviglia,
Maria rivirenti ci arrispusi,
tinennu ‘bassu l’occhi cu li ciglia
ca la Nuvella prestu la confusi.

-Comu chistu avvirrà? Omu ‘un canusciu;
vergini sugnu e sempri timurata
di lu Signuri senza fari scrusciu
ca la me vita ad Iddu è cunsacrata.

-Nun tèmiri,Maria,tu si’ l’eletta
Sposa di Diu da l’eternitati,
Vergini Matri,Vergini diletta
Arca Nuvella di l’umanitati.

Vergini sempri:prima e dopp ‘u partu,
miraculu chi sulu potti fari
Diu ‘Nniputenti,Artista e sartu
di ‘stu criatu chi ni fa ‘ncantari.

Cu la sula raggiuni ‘un pò capiri
l’omu chi ‘un havi spiritu di fidi
ca Diu po’ fari cu lu so’ putiri
chiddu ch’aricchi ‘un ‘ntisi né occhiu vidi.

Di li petri po’ fari puru ‘u pani,
spustari po’ lu mari e li muntagni,
santificari l’omini cchiù strani,
perdiri tuttu chiddu chi guadagni.





E’ MORTU CRISTU PI L’UMANITATI

O bravi cittadini ch’ascutati
chisti quattru paroli chi vi dicu
-E’ mortu Cristu pi l’umanitati,
lu nostru Salvaturi e veru amicu.

Custatu apertu e li mani ‘nchiuvati
e pedi e ‘n testa ‘na cruna di spini
e tutti li carnuzzi straziati,
tutti ‘nsangati li carni divini.

Cristu,chi di la vita è l’auturi
e di lu Patri lu Figliu dilettu,
‘n terra scinnìu pi lu nostru amuri,
omu si fici ma senza difettu.

Nascìu di la Vergini Maria,
povira, e puvireddu comu a tanti,
pi ghiri ‘n celu ci ‘nsignau la via
unni l’omini vannu boni e santi.

Iu lu dicu a tutti chiaru e tunnu:
pi li nostri piccati Cristu è mortu,
e pi santificari chistu munnu
Iddu ‘nnucenti s’addussau lu tortu.

Oggi ca si fa a gara pi arrubbari,
pigliari ‘n giru a tanti puvireddi,
e li travagliatura anchi truffari
comu a lu mattatoiu tanti agneddi.

E la cuscenza cchiù nun è pulita.





PANI DI CASA

Pani di casa,pani profumatu,
fattu di me nanna cun amuri:
cu li so’ mani tuttu travagliatu
prigannu li Santi e lu Signuri.
Pani ‘mpastatu cu farina bianca,
cu l’acqua bedda e pura di surgiva,
chi ristoravi la pirsuna stanca
cu l’ogliu profumatu di l’aliva.
Pani longu e strittu e pani tunnu,
chi ni lu furnu culuri pigliava,
beddu a vidiri tra lu biancu e biunnu
e tutta la casa ‘’mprofumava.
Iu mi ricordu ca ddu pani friscu
cu tecchia di speziu e pocu sali
cu ‘na sarduzza oppuru ‘n’atru ammiscu
mangiavi ca pariatu a Natali.
Pani chi ristannu ‘un ammuffivi
anchi si passavanu simani;
lu scasdavi cu l’ogliu e tu sintivi
mangiannulu ducizzi granni e arcani.
Lu pani d’oggi ‘un havi cchiù sapuri:
l’accatti di matina e quann’è sira
si tenti di spizzallu ‘un senti aduri
e si torci peggiu di la cira.
E chistu poi lu chiamanu prugressu!
Funzionanu li furni ad energia.
Lu pani pari bonu ma ‘unnè lu stessu
di chiddu chi facia la nonna mia.
Chi ci mettinu dintra nun sapemu
p’abitutini sulu lu cumpramu
Tutti quannu mangiamu lu videmu
ca ‘un havi nuddu gustu e pari è stranu.




LA PACI

La Paci
È com’un sciuri
Chi nasci
E chi sboccia
Dintra ‘u cori
E t’accumpagna
Sempri ni la vita
‘nsinu a quannu mori.
La Paci
Nasci e crisci
E si cunserva
Cu veru amuri
Pichì la Paci
È un donu
Du Signuri.
La Paci
È ccom’un tisoru
Lu cchiù granni
Di stu munnu
Lu cchiù priziusu
Lu cchiù disiatu
Di l’omu.
Cu ama la Paci
La porta
Unnè ca va:
cu lu surrisu
cu la parola
cu lu pinseru
cu la carizza
c’un cennu
di la manu.
La Paci
È un donu arcanu
Chi t’ammaraggia
E fa scuppiari
Di gioia
E fa viviri sanu
Puru lu malatu.
Cu vivi ‘n Paci
Si senti ‘mbriacu
D’amuri
E cu la so’ prisenza
Unni tristizza c’è
Cu alligria
Riporta l’armunia.





























SICILIA

Quannu criò lu munnu,lu Signuri
s’accorsi ca ci mancava ‘na cosa.
Si misi a pinsari cu granni amuri
e vinni daccussì fora ‘sta rosa.

‘Na forma di triangulu perfetta
ci detti e la calò poi nta lu mari
e ci dissi “Tu si’ ‘na riginetta
chi fa tuttu lu munnu ‘nvidiari”.

Ricca di spiaggi,pianuri e cullini,
di sciumi e di turrenti attravirsata,
‘st’Iaula canusciuta oltricunfini
eni la perla cchiù bedda e priggiata.

Prima abitata fu di li Sicani,
li populi cchiù antichi,e la chiamaru
“Sicania” genti moltu strani
e ‘stu nomu li Storici lassaru.

Vinniru poi li siculi guirreri
cacciaru li Sicani ad Occidenti
e lu nomu ci cangiaru arreri
“Sicilia” chiamannula cuntenti.

Li Greci poi cu l’armi e la cultura
la cunquistaru e ci dettiru nomu
“Trinacria” chi pocu tempu dura
ma poi ristò “Sicilia” ‘un sacciu comu.







LU POPULU PI RADIU L’ASCUTAVA

Lu populu pi radiu l’ascutava
E ci pariva di rincritiniri
Diciva:”nunn è Santu l’uraturi!”

A cu ci canusciva li suspiri
La vuci e la lena spirgiurava:
“E’ Santu Tortorici:”Tradituri!”.

Di lu Bancusciuri Nellu ‘Nglisi
Chi pinsava a la storia passata,
si la gudìa biatu sutta ‘u mussu;

li botti jittava assai curtisi
pi veru ni pigliamu chistu lussu:
faci e martellu è già acqua passata.

Lu pubblicu di quattru Comunisti
Batti li amni ormai a chistu e a chiddu
Eni ben fattu chiddu chi fa Santu

Nimici sunnu ormai li Socialisti
Distrutti tutti di liu Ziu Caliddu
Chi di li Comunisti eranu lu scantu.













E’ TEMPU DI PRUMESSI

Dici la genti
Stanca di sintiri
Li stissi cosi
Di cinquant’anni:
“’Un cridemu cchiù a nenti!
È sempri scrusciu
di stissi campani!
Sunnu discursi,
sunnu battimani,
chi nun sintemu cchiù.
Omini semu ormai
D’amara ‘spirienza
E non cucurucù.
Sapemu tutti
Ch’agnunu pensa
P’iddu e pi la so’ famiglia,
p’iddu e pi la so’ sacchetta.
Ogni politicu
All’atru rassumiglia:
stissi prumessi
di posti e di travagliu,
di licenzi edilizi
e di sistemazioni.
E’ tempu d’elezioni
E ognunu po’ fari
Comu voli:
Prumettiri munti e mari
Anchi si capisci
Ca nun ci rinesci.







IU VOGLIU DIRI

Iu vogliu diri a tutti li prisenti
Ca ni sti tempi vivemu di scanti
Pi sti mafiusi e dilinquenti
E prigamu a Diu cu li Santi.

Mentri chi ‘un ti l’aspetti,spari senti
Vicinu a tia,cchiù narrè o davanti
E scappari gridannu tanta genti
Ch’hannu la vita e lu cori trimanti.

A terra spissu cadinu ‘nnuccenti
Addevi, nichi, matri e patri tanti
E tanti picciotti ni l’età sciurenti,
chi ‘na bedda vita avianu avanti.

Morinu Magistrati ‘ntelligenti,
Carrabunera e poliziotti amanti
Di lu duviri e bravi Prisidenti,
E qualchi vota morinu briganti.


















LA ZONA DI SPATARU

La zona di Spataru finalmenti
Lu populu pussedi rivilisi,
amici mei,stamuni cuntenti
ca viritati è chista ch’iu ‘ntisi.

Lu Parcu ndi ssu chianu s’havi a fari
Pi tutti n’addivertiri filici
Sutta l’arbuliddi centannari
Cu la famiglia,parenti ed amici.

Li funtaneddi poi a sinistra e a destra
Lu viali longu e chinu di sidila
Li funtani cu spruzzi fari festa
Tant’opri di scultura sparsi e ‘n fila.

Campetti di tennis e palla a volu
Piscini pi granni e nicareddi
Tiatri chiantati ni stu solu
E tanti zoo cu beddi armaleddi.

Li vicchiareddi tutti a passiari
Oppuru attornu a un tavulu assittati
Jucannu a carti ridiri e scialari
O a raccuntari li tempi passati.

Quannu a li baruna e a li marchisi
Cu ‘a coppula livata a salutari
Duvivanu e stari suttamisi
Si vulianu un pocu travagliari.

Travagliavanu sempri a tutti l’uri
Di la matina prestu a tarda notti:
amara vita china di duluri
tutta spinnuta pi li signorotti.

La nonna allegra cu lu nipotinu
E li studenti cu la so’ ragazza
Parlari passiannu di continu
La fimminedda cu lu figliu ‘n brazza.

Più di cinquant’anni son trascorsi
Da quando t’ho lasciato,o mio paese,
portando in cuore amabili rimorsi
le notti e i giorni,a te le mani tese.

Ho costruito ponti e grattacieli,
ho lavorato sodo in tanti porti
e caldi e freddi e smog ed aspri geli
ho sopportato ingiurie e grandi torti.

E la straniera lingua come frusta
Dal torvo padrone sulla pelle
Ha lasciato il segno e sulla busta
Ho pianto spesso e solo con le stelle.

Ed ho rimpianto tanto la mia gente
Che si chiama calda e piena voce
E ho ripassato mille volte a mente
E case e strade e il golgota e la croce.

I nonni miei co la gran pipa nera
Tenuta viva quasi notte e giorno
Che vulcano sembrava e ciminiera
Apposta fatta dal bovino corno.

Or più non sono con la loro moglie,
polvere e buio li raccoglie muti,
pensiero e affanno più non li distoglie
gli eventi della vita spesso brti.

Dimendicar non ho potuto ma
E nonna Tina e nonna mia Concetta
Tra le poche gioie e molti guai
La dolce nonna che mi scrive e aspetta.

Anzi aspettava come da bambino
Alla porta affacciata e alla finestra
Seguendo i sogni miei,il mio cammino
Per mangiare insieme la minestra.

Non li ritrovo più i miei genitori
A questa terra sempre abbarbicati
Grama la vita d’arsi agricoltori
Occhi induriti,cuori violentati.

Anche gli amici miei più non rivedo
Davanti casa loro chiacchierando
Da quetso mondo hanno preso concedo
La luce e i figli loro salutando.






















CH’E’ BEDDU STU PAISI…

Ch’è beddu stu paisi di Ribera
Supra ‘n altupianu fabbricatu,
assistimatu comu ‘na scacchera
d’un architettu granni disignatu.

Vagnata di li sciumi è ‘na sciurera:
produci bedda frutta d’ogni latu.
Di la Provincia tutta è ‘na bannera,
è la cchiù rara perla du criatu.

‘Na vota cuntadini ed artigiani
passavanu la vita cca ‘n chianura,
cu li famiglieddi assà luntani
a Cataviddotta ni l’altura.

Tutti li jorna cu zappuni ‘n mani
Avianu li caddi e tantu dura
Era la sorti di sti Catapani
Campavanu di stentu e a la vintura.

Di mmernu cu lu gelu e ni l’estati
Cu casdu ca livava lu suspiru
Cu li zappuna e li faci abbrusciati
Avianu facci cotti com’un piru.

Eranu stanchi,eranu sudati
Cu li suprastanti misi a tiru
Tuttu lu jornu stavanu abbuccati
Cu li rini rutti e lu rispiru.







DOPPU ‘N ANNU…

Doppu ‘n annu e mezzu di rignari
Paulu Tortorici, bonu bonu,
Happi a lassari subitu lu tronu:
Unni maggiuri c’è…nun c’è chi fari.

Ora Sinnacu avemu a Siracusa,
Omu gentili e tuttu curtisia,
E’capaci di usari la magìa
Sunannu beni la so’ cornamusa.

E li so’ amici lu chiamanu Neli,
lu spadaccinu di lu Biancusciuri
contr’a li comunista gran tirruri,
contr’a li Comunista amaru e feli.

La cosa scunvulgenti è ca li Russi,
Pi la vriogna di Ribera, stannu
A cuvirnari ‘nsemmula e ci fannu
Salamalecchi comu si re fussi.

















‘NDI ‘NA CHIANURA

‘Ndi ‘na chianura,supra ‘na collina
di mennuli e d’alivi ‘ncurunata,
nascìu Ribera comu ‘na Rigina
di funtani e sciumura vagnata.

Idda è rivolta tutta a la marina
E teni sutta ‘na granni vallata;
è china di virdi e di jardina
ed è ricca d’aria duci e profumata.

Cu Sciacca e Cattolica confina
E di lu Mari Africanu èni vasata.
La so’ campagna è ricca di racina
Di fraguli e di frutta rinumata.

Tarocchi,portugalli e Navalina,
frutta di Paradisu ricircata,
varcanu tutti l’anni li cunfina
ed eni puru a l’esteru mannata.

La frutta di Ribera è zuccherina
Si teni ni la tavula cunzata
S’offri a l’amici,a nobili e parrina
pi ‘nnamurari a la pirsuna amata.

Havi ‘na putenza ch’è divina
Cu surrisu Diu l’ha cunsacrata
Si mangia la sira e la matina
Cu la consuma veni mraculata.
Ndi ‘na chianura,supra ‘na cullina
Di mennuli e d’alivi circundata
Nascìu Ribera bella e malandrina
Prima di Catapani fu abitata.

Vasata è di lu suli la matina
Chi la riscalda tutta la jurnata.
Splenni la luna comu ‘na rigina
E la rischiara tutta la nuttata.

Tri beddi sciumi d’acqua cristallina
Ci fannu un paradisu ogni vallata,
di la Virdura ricca di jardina
di la Castiddana a la Balata.

Tarocchi,Ortugalli e Navalina
Di l’atri cuntinenti cca ‘mpurtata
Di zagara ricca e supraffina
Su chini di lu munnu li mircata.


























TRENTACINQ’ANNI

Trentacinq’anni stancu di luttari
contru a la mafia e contru a lu putiri;
trentacinq’anni di lacrimi amari,
di patimenti granni e di suffriri.

Trentacinq’anni comu a un Crucifissu
m’hannu ridduttu quasi peddi ed ossa.
Lu puliticanti chi piglianu spissu
‘n giru ‘nveci va ‘n sinu a la fossa.

Prima marchisi,duchi e assai baruna
minni ficiru quantu a Cinchinedda;
cussì a me patri,a me nonnu ‘sta sfurtuna
comu a lu pisci li tinni ‘n padedda.

Poi vinni lu Fascismu e vinni la guerra:
foru suppressi tutti li Partiti,
li populi mannati in autra terra
pi ammazzari ‘nnuccenti assai sfiniti.

Turnau la bannera russa e bianca
Doppu lu gran cunflittu mundiali.
La populazioni afflitta e stanca
Turnau a casa ‘n mezzu a tanti mali.

Doppu trentacinq’anni ancora aspettu
Lu travagliu chi nun arriva mai
La casuzza chi sempri portu ‘n pettu
Comu la finitura di li guali.







QUANNU TI VIU,FIGLIA MIA,…

Quannu ti viu,figlia mia,ca ridi
tutta fistusa e ca ‘ncontru mi veni
“Papà,chiamannu e currennu mi gridi”
spariscinu li me tristizzi e peni.

Bedda,tisoru e sciatu du me cori!
comu senza di tia putrìa stari?
Senza di tia lu munnu mi mori,
sarrìa cchiù chi morti ‘u me campari.

Quannu st’ucchiuna to’ taliu e lu celu,
mi pari di vidiri ‘u paradisu.
Beddu mi pari ‘u munnu e senza velu
e la me vita tutta sciuri e risu.

Ni ‘sta to’ facciuzza d’angileddu,
stanca la vita mia trova ristoru
e lu me cori si dinghi di gioia.

E stu munnu rivìu accussì beddu
ca tristizza ‘un c’è cchiù,nun c’è cchiù noia
e d armunia c’è ‘ntunnu un granni coru.














LU TERRORISMU

Caduti semu tutti ndi ‘na braci,
vivemu jornu e notti sfortunati,
senza tranquillitati e mancu paci
ni compurtamu comu forsinnati.

Tanti siquestri e assalti ni li banchi,
tanti omicidi di li terroristi,
straggi di massa,già ni semu stanchi.
Pari ca semu a tempu di fascisti.

Hannu ammazzatu Moru e la so’ scorta,
nisciuti appena di la santa Chiesa,
unni prigava Diu chiddu chi’mporta,
chiedennu lumi e forza a la so’ ‘mpresa.

Hannu friddatu puru a Mattarella,
mentri parlava cu la so’ famiglia:
fari vuliva sta Sicilia bella
di li rigioni esempiu e meraviglia.

‘N frabbrica,ni li Scoli e ni li strati,
la P 38 ha fattu tantu focu:
supra la vita di li Magistrati
si spara ormai comu fussi un jocu.

Sunnu caduti puru Giornalisti
Carrabunera e tanti Poliziotti,
li Prufissura e li Sindacalisti,
patruzzi di famiglia assai picciotti.







TRI CORPA DI LUPARA

Tri corpa di lupara
‘n terra lu jittaru
lu patruzzu miu,
lupi mannara
e prestu si squagliaru
n mezzu a l’alivi
mennuli e ruvetta.
Vicinu a lu pagliaru
l’occhi pi fora
e li mani a lu pettu
stava lu patri miu
chinu di sangu.
Iddu era calmu
cchiù nun parlava
ca l’anima du cori
era già nisciuta
e cchiù ‘n turnava.
Parlari cchiù a mia
iddu ‘un putìa
pi dirmi cu avia
fattu sta pazzia.
Truvannulu ‘gghiacciatu
e senza vita
la matri mia
dda matina
chi ci purtau la spisa
si misi a gridari
dispirata
tirannusi i capiddi
e dannusi ‘na mazzuliata
‘n tetsa e ni la facci
facìa comu ‘na pazza.
Surprisa!
Amara surprisa!
Cridiri ‘un vulìa
a li so’ stissi occhi.
Pinsava ca forsi
ancora durmiva
ni lu so’ lettu
e faciva un bruttu
sognu.
Ma no!
Era veru!
Dd’omu jttatu
‘n terra senza vita
era propriu iddu,
lu mariteddu so’
tuttu sfriggiatu.
Oh Diu! Oh Diu!
Cu cumminò stu straziu!
Cu fici stu dilittu
orrendu!
Maritu!maritu miu!
Curuzzu!gioia mia!
Cu fu stu boia?
Parla,maritu miu!
parla e dillu a mia!
a la Rusidda tua.
Dimmi ca nun è veru
ca lu fa’ apposta,…














APRIRI LA TV CI FA PAURA

Apriri la TV ci fa paura
Tristi nutizi’ ci duna di morti
La matina e la sira,a tutti l’ura
Sintemu fatti tinti e cosi torti.

Droga e drugati ni parlanu spissu
La Mafia si divertu cu’ ‘a lupara
Nun la pirduna mancu a ‘u Crucifissu
E a cui si catamina prestu spara.

La Mafia è ‘n’erba tinta e maliditta
Chi si camuffa e piglia tanti formi
Havi tantu putiri e fa minnitta
Mentri chi ‘un ti l’aspetti,mentri dormi.

Lu fallimentu sintemu di Sintona
Ca li puliticanti s’ha cumpratu.
Cu si joca la vita e la poltrona
E famiglia e Partitu ha scriditatu.

Tanta genti campava ni la stalla
Ed ora su’ arrivati supra ‘i stelli:
‘n mezzu a li miliardi ridi e balla
dintra a li grattaceli e a li castelli.

E la Giustizia è orba e ‘un sinn’adduna
Ca s’ha vinnutu puru pi dinari.
E natri chi semu tutti ‘gnurantuna
Tuttu videmu ma lassamu fari.







L’HANDICAPPATU

Chiangiu la notti,chiangiu la matina
c’handicappatu mi fici me matri:
storti li pedi,rutta la carina,
parlari ‘un pozzu comu a tutti l’atri.

Lu me corpu è tuttu scumminatu,
sulu ca m’arristò la ‘ntelligenza,
megliu sarrìa si nun fussi natu:
è troppu granni la me suffirenza.

Tutta la genti mi talìa e scanza,
comu si fussi pigliatu di culèra,
fidi nun haiu cchiù,mancu spiranza
ni la me vita nun c’è primavera.

Jucari viu tanti picciutteddi
Sutta ‘u balcuni ridiri e scialari,
parinu vespi,sunnu accussì beddi
ed iu vulissi cu iddi pazziari.

Passanu a staccu studenti e bambini,
ni sta me strata, cu li libbra ‘n mani;
fistusi e vispi comu canarini.
Ed iu, sulu,suliddu com’un cani.

Ittarimi vulissi ‘nmezzu ad iddi
E raccuntari di spini e di ciuri
Poi ci parlassi di luna e di stiddi
Di sogni d’oru,di canti e d’amuri.

S’iu fussi,Signuri,comu ad iddi,
Ti raccuglissi tanti e tanti sciuri
poi Ti parlassi di luna e di stiddi,
di sogni d’oru e di canti d’amuri.

Nuddu mi voli,nuddu s’interessa
Di la me vita ‘nmezzu a lu scunfortu,
cu mi vidi subitu cunfessa:
-‘un si po’ stari vicinu a stu tortu.

Picciotti,genitori e pruvissura
Tutti crudeli nun mi vonnu a scola
E crisci sempri sta me gran tortura
E chiangiu sempri,mi sicca la gola.

Ed iu quasi vulissi tantu mali
Agurari a li genti,a lu munnu
Ma ni la testa ci haiu ancora sali
E scinniri ‘un vogliu accussì ‘n funnu.

Lagrimiannu mi passa la notti
E tremu tuttu e sudu sangu amaru
Pirchì nun sugnu comu a sti picciotti?
Sta cruci sulu a mia la carricaru?

Haiu difetti,ma sugnu pirsuna
Chi pensa e senti ed ama comu a tanti;
cumpatisciu a tanti ‘gnurantuna
chi nun cridinu a Diu né a li Santi.

Sulu vulissi ca tanta pacenza
Mi dessi ni la vita lu Signuri.
Iddu chi a tutti cosi sempri penza
Mi sullivassi di tantu duluri.










E’ SEMPRI ‘NA CANZUNA

Vatri gridati,
faciti li cumizi,
vatri v’impustati
ch’aviti tanti vizi.
E’ tempu d’elezioni,
è tempu di prummisi
a tuta la populazioni
a tutt’i Rivilisi.
Anchi si sunnu farsi
Sti nostri candidati
Chi parlanu di scarsi
E di poviri affamati,
di casa e di lavoru
di fami di giustizia,
natri gridamu ‘n coru
“O mostri di malizia!”.




















LU ZZU CALIDDU

Lu zzu Caliddu,comu s’assittau,
dissi-Mi…quant’è commida ‘sta seggia!
Di cca dintra cchiù nun minni vaiu,
mi sentu comu fussi ndi ‘na reggia.

Guardu a li Consigliera e a l’Assissura
e li cumannu cu lu campanellu,
cu la me vuci ca ci fa paura,
ca Ginirali iu sugnu e Colunnellu.

Sti Comunisti chi fannu di prima,
comu ‘n passatu trattirò a duviri:
iddi sarannu sutta ed iu in cima,
lu vonnu o no,mi dìvinu obbidiri.

E a Santu ch’ha rignatu quinnici anni
supra ‘stu tronu, comu ‘mperaturi,
assuggittannu a tutti cu l’inganni
sutta di mia hava stari e cu tirruri.

Cussì ogni vota chi voli parlari,
iu ci dirò-Nun hai tu la palora;
cca cumannu iu si ci vo’ stari:
t’azzittiri,sinnò ti mannu fora.

Di li Ripubblicani ‘un haiu pinzera
E di lu Cummircianti eni su stissu,
nun cuntanu nenti cca a Ribbera
fermi hannu a stari com’’u stoccafissu.

Li Demucristiani,amici mei,
abbassanu la testa a li me ditti,
approvanu ‘n silenziu sti babbei
e poi ntra d’iddi ni vonnu minnitti.


Chiddu chi cca cumanna è lu zzu Tanu:
dintra la casa so’ a sti quarquarazzi,
chi a tutti arridi,a tutti stringi ‘a manu
e dici-O siti minghia o siti pazzi!-

Vatri luttati pi arraffari voti
di casa in casa la notti e lu jornu.
Ed iu fazzu lu Re,lu Sacerdoti
senza travagli,scommodi o fastornu.

E lu zzu Tanu,amicu di l’amici
mi detti la manu e poi l’abbrazzu.
Ed iddu ,poi,pi farimi filici,
mi dissi-Vai avanti,Babbasazzu!

Tu hai la me parola e tantu basta,
vali cchiù assai di tutti li diccini;
ricordati ca semu ‘a megliu pasta
e friiri putemu sti piccini.

Prima ca moru li vogliu distrutti:
cu sta spiranza sempri haiu campatu;
pi mia sunnu l’omini cchiù brutti
li principali artefici di mali.















UNNI PUTENNU CCHIU’

Doppu tant’anni,stancu d’aspittari,
un opiraiu di Caltagiruni,
davanti a lu Sinnacu e a la Comuni,
un signu forti ci vozi lassari:

Supra la testa cuminciau a virsari
‘na lanna di benzina ‘n ginucchiuni
e, dicennu-Cuvernu cascittuni!-
cu l’accendinu si misi addumari.

Lu Sinnacu scantatu e li ‘mpiegati
Circaru d’astutari ddu gran focu.
Iddu paria ‘na torcia ni ddu locu
Si lamintava –No,nun m’aiutati!-

Si seppi poi lu fattu e, temp’un nenti,
‘na fudda granni vinni a taliari
e subitu si misi a cummintari:-
Cuvernu scilleratu ed incuscenti!-

Vulia stu puvireddu travagliari
pi li so’ quattru figli e la mugieri.
Pi tant’anni aspittannu ‘nsinu a ieri.
Ma nunni potti cchiù di rigirari.

Poviru patri!Poviru maritu!
Chiagatu di lu focu iddu gridava:-
Pi la famiglia lu fici ca virsava
Ni la scarsizza e nuddu alzava un gnitu-.






LI POLITICANTI

Vannu girannu comu li dannati
Casa pi casa di jornu e di notti
Appedi o cu li machini scurtati
Portanu appressu sciami di picciotti

Prima di tuttu stringinu la manu
O stenninu li vrazza p’abbrazzari
Ti dicinu “Chi si’ beddu!Chi si’ sanu!”
E cumincianu prestu a raccuntari.

Si ricordanu beni di to’ patri
Di la zia Cicca e di li nunni
Di cui sannu lu nomu di la matri
Chi ci cuntau lu ziu “un sacciu unnu”.
















TRAGICU INCIDENTI

‘Na bedda cumitiva di picciotti
ni lu dumila a Sciacca si ricaru
pi fistiggiari lu Carnilivaru
e stettiru ‘nsinu a tarda notti.

Eranu tutti quanti rivilisi
chi all’uri curti stavanu turnannu
tutti allegri ridennu e schirzannu
distratti e ‘mbriachi a lu paisi.

L’alcolici e lu sonnu certamenti
avianu offuscatu l’intellettu;
la machina cchiù ‘un avia rizzettu
e currìa pi strata fortementi.

Un camiu d’impruvvisu facci frunti
ci vinìa tinennu lu so’ latu,
d’arnisi e d’operai carricatu,
chi a ghiri a travagliari eranu assunti.

La machina chi ghiva a destra e a manca
persi lu cuntrollu e nta un mumentu
currennu assai viluci a cchiù di centu
di la so’ destra iu a finiri a manca.

Lu ‘mpattu di li mezzi all’impruvvisu
fu accussì forti ca pi l’aria ‘ntunnu
paria un tirrimotu di lu munnu
e d iluntanu già s’avia ‘ntisu.

La machina ristau tutta schiacciata
e li picciotti ‘n mezzu a li lameri
carni paria tritata di vucceri
e la terra vicina ‘nsanguinata.



CHI SCIAURU DI ZAGARA

Chi sciauru di zagara si senti
mmezzu a stu to’virdi rinfriscanti,
Ribera mia adurata e risplinnenti,
di la Pruvincia prigiatu birlanti.

Oh quanti furastera chi n’arrivanu
pi vidiri li rari to’ biddizzi!
oh quanti cummircianti chi carrianu
di li to’ terri li granni ricchizzi!

L’aranci vartualli e li mannila,
e li Tarocchi e li beddi limuna,
li Riberelle o Woscinton a mila,
li pira cosci duci a miliuna.

Cu passa di cca si metti a mirari
tutta la virdi valli di Virdura,
si maraviglia e si metti a ‘sclamari:
“Oh veru purtentu di Natura!”.

Cuntempla lu Magazzolu triunfanti
di zagara ‘durusa e rilucenti
e d’un mari di virdi scunfinanti
ch’a taliari restanu li genti.

L’atri campagni a pira e pirsicheddi,
chi ni l’estati sunnu profumati
e accussì duci sunnu e accussì beddi
chi guariscinu si vennu mangiati.

E nun parlamu poi di la racina:
si carrica la vigna di la Chiana,
di li vadduna, li cozzi e cullina
ogni ramu ni fa ‘na damigiana.



Poi c’è la fragulidda arrussittata,
cchiù duci di lu zuccaru e lu meli:
è tanta graziusa e dilicata
ca scinnuta ni pari di li celi.

Sta gran ricchizza viddani e burgisi
l’hannu criata cu li so’ sudura:
pi chistu ora Ribera e Rivilisi
su canusciuti pi la so’ bravura.



























CASA DI L’ANZIANI

Casa di l’anziani abbannunata,
chi sorgi ni la Chiana rifinuta,
ad essiri distrutta cunnannata
da genti senza scrupuli crisciuta.

Casa chi di tant’anni si’ aspittata
da tanti vicchiareddi e ti stai muta
di tanti alivi e mennuli ‘ncrunata
e aspetti ‘nutilmenti cu t’aiuta.

Casa –albergo si’ ditta e miritata,
comu ‘na bedda rosa si’ sciuruta
nmezzu a lu virdi tutta ‘mprofumata,
gemma di la Provincia scanusciuta.

Lu jornu di lu suli alluminata,
la notti di la luna duci e muta.
Lu ventu chi ti fa la sirinata:
ogni armaleddu si ferma ed ascuta.

Casa di l’Anziani scunsulata,
ti viu di li politici traduta
e di la Chiesa nun cunsidirata,
mentri lu vicchiareddu miu s’astuta.












VAIU GIRANNU

Vaiu girannu pi lu me jardinu,
Tutti li jorna ,e nun mi dugnu paci;
Taliu l’aranciteddi di cuntinu
Mi sentu comu fussi nta ‘na braci.

L’arancitedi misi a pinnuluna,
E ntra li pochi fogli accartucciati,
Appizzati a li rami, passuluna
Mi parinu di plastica ‘ntrunati.

Vaiu girannu ,ma comu l’addevi
Chi sunnu malateddi supra un lettu,
Cu l’occhi fissi e aperti pi la frevi
Mi sentu scuppiari nta lu pettu.

E pensu a tant’anni di sudura,
Di tanti sacrifici e ‘stati e mmernu,
Quannu lu casdu metti a la cuttura,
Quannu lu friddu è peggiu di lu ‘nfernu.

Ad unu ad unu toccu l’arbuliddi,
Li allisciu e dugnu l’ultima carizza,
Sentu ca ‘un sunnu casdi e mancu friddi,
Ca di vita ‘un hannu mancu ‘na stizza.

Quanta tristizza dintra lu me cori!
Sti pianticeddi vidennu suffriri,
A pocu a pocu c’è chidda chi mori,
Pi l’acquicedda ch’idda nun po aviri.

Vaiu girannu ,ma dunni taliu
Viu gran siccarizzu in ogni parti,
Lu celu è surdu e senza ciciulìu
Ed ogni armalu o mori o sinni parti.

Ogni spiranza nostra è già pirduta
E la tristizza vivi ogni famiglia
Gia’ tanta giuvintù eni partuta
Cu lu distinu ognunu si la piglia.



































MI PARSI LU GIUDIZIU UNIVERSALI

Mi parsi lu giudiziu ‘niversali
Quannè ca vitti li Turri Gemelli
Crullari cu li stanzi e cu li scali
E cu li genti simili a fuscelli.

Migliaia di pirsuni temp’un nenti
Mureru affucati di tirruri
Li terruristi ristaru cuntenti
E ringraziaru a lu Signuri.

Ringraziaru figli di sirpenti
Dicennu –Lu facemu cun amuri|-
Billaden cu li ciurmi ndi lu munnu

Brindau tuttu ‘mbiacu :-Al’Occidenti
Ed a l’Amiricani cu fururi
Alu ‘Nfernu mannamu a lu pirfunnu.



















A CU VENI DI SCIACCA,QUANNU ARRIVA

A cu’ veni di Sciacca, quannu arriva
Unni si stenni na granni chianura
China di virdi ‘mprofumata e viva
Avi a sapiri ch’eni a la Virdura.

Pi chilometri ‘un vidi chi jardina
Rivistuti di zagara fragranti
Carrichi d’aranci e mandarina
E di limuna chi si fannu avanti.

Pi la strata di Sciacca ad Agrigentu
A circa un quartu d’ura vidirai
Na granni vallata nta un mumentu
Di jardina chi tu ‘n hai vistu mai.

Si tu ci passi quannu s’inghi d’oru
Sicuramenti stari ‘n paradisu
Nmezzu a ddi biddizzi e tutti ‘ncoru
Ogni aceddu canta unnè ca è misu.


















PATRI NOSTRU

Patri nostru chi ni li celi stai
Lu to’ nomu sempri santificatu
Sia di l’universu ch’hai criatu
Chi di biddizzi splenniri tu fai.

‘Ntra l’omini fa’ scinniri la Paci
Chi regna ‘n celu ‘nsemmula a l’Amuri;
Di tanti guerri spegni la furnaci
E si’ di tutti Patri e Prutitturi.

Regna pi sempri ‘n terra lu to’ Regnu
Di curtisia fattu e di buntati
Di surrisu e di fraternitati;
Sia di lu Paradisu ogn’omu degnu.

Ogni cosa criata ‘u to’ vuliri
Ni chistu munnu beni sapi fari
Facissi l’omu ‘u beni cu piaciri
Pi l’autru munnu po’ giuiri e amari.


Tu ogni ghiornu dunaci lu pani
Pi lu corpu e l’anima saziari
Fa’ ca nun vivemu comu cani
‘Ntenti pi qualchi ossu a straziari.

Ogni ghiornu rimetti ogni mumentu
Di nostra vita li tanti piccati
E fa’ ch’ognunu rimetta cuntentu
Comu fa’ tu a chiddi ‘ndibbitati.

Tu tenici luntani di li mali
Chi ni tentanu comu li sireni
Dunaci forza, tu dunaci l’ali,
Tenici stritti a tia,nostru Beni.
DISSI LU PATRI-FIGLIU AMA SALVARI…

Dissi lu Patri –Figliu ,ama salvari
l’omu a nostra ‘mmagini criatu,
vidilu ‘un vogliu cchiù ‘nmezzu a stu mari
chi di cuntinu’ lu teni affucatu.

Nun senti figliu comu ni la terra
cerca attristatu e nun trova la via
ca ‘n omu contru a l’atru è sempri ‘n guerra
pirchì eni malatu di fuddìa?

Lu Figliu arrispunnìu o Patri bonu
iu sugnu prontu a dari la me vita
di la me vita vogliu fari un donu
pi st’umanità ch’eni ‘mpazzita.

E lu gran Patri cu teneru amuri
accarizzò lu Figliu e lu mannau
‘n terra unnè ca regna lu tirruri
e l’abbrazzò stringennu e lu vasau.

Cussì ‘n terra nascìu l’amatu Figliu
di na Vergini matri tutta pura
Nuvellu Adamu,bianchissimu Gigliu
lu sciuri cchiù beddu di natura.

Dintra a na grutta fattu Bammineddu,
assistimatu ndi na mangiatura
chiangiva e trimava ‘u nicareddu
ca dintra e fora c’era gran friddura.

Lu cummigliò la matri cu du’ panni
poi l’abbrazzava stringennu a lu senu
dintra sintìa duluri e gioia granni
e l’aiu ‘ntunnu si facia sirenu.

San Giusippuzzu ‘un sapìa chi diri
e ‘n cori miditava lu misteru
ringraziava Diu a nun finiri
e taliannu si sintìa liggeru.

Lassaru l’angileddu u Paradisu
E vulannu ‘n terra tuttu ‘ntunnu



















































































































































































































































































































































































































































 

 

 

Login

Vietata la riproduzione delle foto

info@seccagrande.com - Tel. 0925 67777 - Fax 0925 1956999

Tutti i marchi appartengono ai legittimi proprietari.